God kan bestaan, ook volgens de wetenschap

[Pieter Jansegers]

Maar een geloofsprong is en blijft nodig.

Het gaat hier namelijk om een abductie:

Als het regent,
dan verwacht je dat de straten nat zijn,
de straten zijn nat,
dus heeft het eventueel geregend.


Symbolisch:

Als R, dan N
N
---------------
dus misschien R


Abducties kunnen an sich niets bewijzen, wel een zeer sterke probabiliteit hebben en nu blijkt dat God als een hypothese veel simpelder is dan elke andere hypothese om het toeval van ons heelal te verklaren:

"Historian of science Frederic Burnham has stated that the God hypothesis is now a more respectable hypothesis than at any time in the last hunderd years. This essay explores recent evidence from cosmology, physics, and biology, which provides epistemological support, though not proof, for belief in God as conceived by a theistic worldview."

lezen we in de samenvatting boven het wetenschappelijke aritkel "The Return of the God Hypothesis" van Stephen C. Meyer, Whitworth College - http://www.arn.org/docs/meyer/sm_returnofgod.pdf

Met andere woorden: het is goed mogelijk dat God bestaat. Het is misschien zelfs de meest logische uitleg voor ons eigen bestaan, want elke andere uitleg loopt tot nu toe fundamenteel vast.

Dit is een korte reactie op het artikel "Vragen naar het bestaan van God... " in Friesch Dagblad van zaterdag 26 april 2008.
http://www.frieschdagblad.nl/index.asp?artID=39078

Mijn basisstelling is dat de enige echt wetenschappelijk houding een agnostische is: we weten niet of God bestaat en kunnen het niet weten met zekerheid.

En dit is perfect verzoenbaar met een geloof in God. We geloven in God, vertrouwen erop dat God bestaat en als een Vader over ons waakt. Gevoelszekerheid is nog geen weten, geloof is dan ook het durven nemen van de sprong van wellicht naar voorzeker.

Zei Jezus niet dat het voor de mens is het niet mogelijk was om gered te worden, maar voor God wel om te redden ?

Wetenschappelijk kun je ook nooit ergens aankomen. Als je van A naar B gaat, dan kun je tot halverwege, halverwege, halverwege, halverwege, halverwege, halverwege, halverwege,... B komen, maar nooit tot B.

Eigenlijk is er zeer weinig, zelfs niets, wat de mens kan weten, zonder te vertrouwen op de waarheid van iets wat een ander mens zegt te weten. Ook vertrouwen op de consensus van de topwetenschappers is nog geen weten an sich.

Wetenschap werkt met voorlopige modellen van kennisverbanden die constant herzien, hertest en gereëvalueerd worden, en de theorie die de meeste fenomenen kan verklaren is de meest waarschijnlijke, doch deze is nooit definitief en altijd weer vervangbaar door een nog betere.

Wetenschap ligt in de methode waarmee deze kennis wordt bijgehouden, een methode met verwijzingen naar de bron van elke bewering, zodanig dat elke bewering in een theorie opnieuw tegen het licht kan worden gehouden.

Dus is een wetenschappelijke theorie zo sterk als de zwakte schakel in deze theorie.

Geen enkele wetenschappelijke theorie is ooit definitief tenzij ze geen aannames meer zou hebben en erin slaagt om de beginoorzaak van alles te verklaren : die van energie.

Energie betekent etymologisch iets als "in werking zijn". De finale vraag is dus vrij duidelijk : hoe is alles in werking gesteld ?